1996 ، 1998 ، 2000 ، 2002 ، 2004 ، 2006 و ... 2008

هيچگاه نمي تونم از زندگيم پاکش کنم نمی تونم از خاطرم پاکش کنم اما مي تونم اونو خط خطي کنم که اون وقت تو زندون خط خطی هايم براي هميشه موندگار ميشه و وقتي که نمی بینمش بي رنگي روزهامو با مداد رنگي هاي يادش رنگ می کنم ...با مداد رنگی هایی که فقط 2 تا رنگ دارن ، مداد سیاه ، مداد سفید ... خط خطهاییم براش تو ذهنم تمومی ندارن ...مفهوم این سالها تداعی گره خاطرات قشنگ و پرافتخار کسی ای که که همیشه که با تعصب مثال زدنیش جنگیده ، بازی کرده ، تاثیر گذار بوده و ...

خبرای حضور تو هفتمین حضورش تو یه تورنمنت معنبر دیگه همه طرافداری پسر طلایی تورین رو غرق شادی کرده ، هفتمین حضوری که می تونه یه افتخار دیگه برای پسر طلایی تورین باشه ، هفتمین حضوری که الکس رو به رکورد اسطوره  میلان " پائولو مالدینی " می رسونه ، هفتمین حضوری که با شایستگی تمام ، لیاقت به دست آوردنش رو داره ، هفتمین حضوری که می تونه با لباس  "شماره 7 " لاجوردی ایتالیا به سرتاسر جهان نشون بده ، هفتمین حضوری که می تونه حقانیتشو به کسایی که چشم دیدنشو ندارن نشون بده ...

این افراد حتی بین طرفداران یووه هم وجود دارن ، هستن شبه طرفدارایی که این عقیده رو دارن ، اما این افراد هنوز معنی تعصب رو درست نفهمیدن ، معنی وفاداری و پایبندی به تیم در بدترین شرایط رو درست درک نکردن ، معنی اسطوره واقعی بودن رو درک نکردن ...

اسطوره واقعی بودن به این معنی نیست که 90 دقیقه تو ترکیب ثابت باشی اما کاری از دستت ساخته نباشه ،  اسطوره واقعی کسی ای که مرد لحظه های حساس باشه ، اسطوره واقعی کسی ای که رهبر واقعی تیمش باشه ، اسطوره واقعی کسی ای که که ذخیره طلایی لقب بگیره ، اسطوره واقعی کسی ای که سرنوشت ساز بازی کنه ، کسی ای که تمام طرفداراش با تمام وجود دوستش داشته باشن و   ....

الکس کسی ای که تمام این خصوصیات رو داره ، همه طرفداراش منتظر دیدن پسر طلایی تورین تو یورو 2008 هستن ...

الکس با لباس شماره 7 ایتالیا و با هفتمین حضور پر افتخار دیگه اش به همراه ایتالیا و بقیه آتزوری ها ثابت می کنن " آسمون همیشه لاجوردی است . "